Oppgrader til nyeste versjon av Internet eksplorer for best mulig visning av siden. Klikk her for for å skjule denne meldingen
Ikke pålogget
{{session.user.firstName}} {{session.user.lastName}}
Du har tilgang til Idunn gjennom , & {{sessionPartyGroup.name}}

Digitalskatt som maktkamp – internasjonal skattereform og politisk konflikt


Ingrid Hjertaker er statsvitar og politisk rådgjevar i Tax Justice Network Norge.

Digitaliseringa har skapt store utfordringar for eit hundre år gamalt internasjonalt regelverk som fordeler rett til å skattlegge føretak basert på kvar dei er fysisk til stades. Dei store tech-gigantane som Facebook, Apple, Spotify og Netflix kan ha omfattande verksemd i land der dei ikkje har ein einaste tilsett eller fysisk server installert. Det internasjonale reformarbeidet på feltet går sakte, og fleire land freistar seg no med eigne, nasjonale tiltak, noko som møter stor politisk motstand frå mellom anna USA. I 2020 skal OECD etter planen gjere ferdig reformarbeidet sitt, men det er mykje som står att, og det er stor politisk konflikt rundt arbeidet. Rekk dei ikkje fristen, vil truleg mange fleire land innføre nasjonale tiltak.

Nøkkelord: skattereform, selskapsskatt, digitalisering, internasjonal politikk

Innleiing

Det er ikkje kvar dag mindre avgiftsendringar i eit land gjev seg utslag i store internasjonale avisoverskrifter. Men då Frankrike sommaren 2019 innførte ei 3 % omsetjingsavgift som råka dei store tech-føretaka, skjedde nettopp dette. Dagen før lova skulle opp i det franske parlamentet, var president Trump ute på Twitter og truga Frankrike med straffetollar på fransk vin. EU-president Donald Tusk svara med at EU ville støtte Frankrike og svare USA med eigne tariffar (Valero 2019). Handelskrigen til Trump hadde tilsynelatande fått ei ny frontline.

Frankrike er først ute med ei omsetjingsavgift, men langt frå det einaste landet som vurderer unilaterale tiltak for å kunne skattlegge digital verksemd betre. Ungarn, Israel, India og Sør-Korea innførte ulike tiltak allereie i 2014 og 2016. Men 2019 har vorte eit kritisk år for såkalla «digitalskatt». Organisasjonen for økonomisk samarbeid og utvikling (OECD) har i ti år hatt i oppdrag av G20 å reformere det internasjonale regelverket for føretaksskatt for å redusere overskotsflytting, skatteunndraging og ulovleg kapitalflukt . Dette prosjektet kallast BEPS (Base Erosion and Profit Shifting). BEPS skal levere sin endelege rapport til G20-landa i 2020. Som siste punkt på denne omfattande agendaen skal OECD finne ei løysing på utfordringane med skattlegging av digitale tenester. Lukkast dei ikkje med det, vil truleg fleire land vurdere eigne tiltak.

Digitale føretak kan i dag lovleg betale svært lite skatt i landa dei hentar inntektene sine frå, og flytte mesteparten av overskotet til låg- eller nullskattland som Irland og Bermuda (Setser 2019). Det er fordi dagens internasjonale regelverk for skattlegging av føretak tek utgangspunkt i at føretak må vere «fysisk til stades» i eit land for å utløyse skatteplikt der. Då regelverket vart utforma for snart 100 år sidan, var dette nokså godt tilpassa eit næringsliv som primært produserte og selde fysiske varer. Med digitale innteningsmodellar kan derimot føretak ha stor omsetning i eit land utan å ha fabrikkar, butikkar, kontor eller eingong tilsette til stades der. Eksisterande regelverk er ikkje tilpassa skattlegging av digital verksemd. Særleg gjeld dette dei største tech-føretaka, som har omfattande ressursar å bruke på å konstruere komplekse, globale føretaksstrukturar som registrerer den immaterielle eigedomen til føretaket (merkevare, algoritmar) i dei mest gunstige jurisdiksjonane, som vi gjerne kallar «skatteparadis». Det har vore ei serie høgt profilerte saker knytt til aggressiv skatteplanlegging hjå tech-føretaka. Til dømes fekk Apple i 2016 ei bot frå EU på 13 milliardar euro for aggressiv skatteplanlegging gjennom Irland (European Commission 2016).

Politikarar har blitt frustrerte over den «smertefullt treige» OECD-prosessen (Neate 2018), og i fleire land har det blitt foreslått nasjonale tiltak for å skattlegge tech-gigantane. Sprikande nasjonale regelverk er ikkje noko OECD ynskjer seg, og organisasjonen har difor fått det travelt med å levere ei internasjonal løysing. I løpet av hausten 2019 skal dei 134 landa i OECDs Inclusive Framework-gruppe verte samde om reform av regelverket. Det blir inga enkel oppgåve.

Artikkelen er bygd opp som fylgjer: Vi byrjar med ein kort introduksjon til problemet. Kvifor er det så vanskeleg å skattlegge digitale innteningsmodellar, særleg for dei store tech-føretaka? Så skal vi kort skissere somme av dei nasjonale og internasjonale reformtiltaka som har vore foreslått og gjennomført. Seksjon 4 analyserer den pågåande politiske prosessen. Kva for aktørar og interesser står mot kvarandre, og kva kan vi vente av resultatet, som skal vere klart ved utgangen av 2020?

«Scale without mass» – utfordringa med å skattlegge digital verksemd

Konfliktar rundt kva for land som har rett til å skattlegge aktiviteten til multinasjonale føretak, er ikkje eit nytt fenomen. Sjølv før den såkalla IT-revolusjonen var det ikkje alltid enkelt å avgjere kvar verdiskapinga til eit føretak eigentleg fann stad. Tolkingsrommet som ligg i lovverket, har alltid vore forsøkt utnytta av multinasjonale føretak for å redusere skattebyrda deira. Ei av dei fyrste store overskotsflyttingssakene var oppe i britiske domstolar tidleg på 1900-talet. Diamantføretaket De Beers hadde ei langvarig skattesak med britiske og sørafrikanske styresmakter i perioden 1903–1911 (De Beers V. Howe 1906), der føretaket meinte at det var i det landet De Beers hadde sine administrative funksjonar og marknadsføring (Storbritannia), at verdiskapinga eigentleg skjedde, ikkje i diamantgruvene i Sør-Afrika. Dei meinte difor at overskotet skulle skattleggast i Storbritannia heller enn i Sør-Afrika, noko som ikkje overraskande ville gje De Beers ei mindre skatterekning.

Utfordringa med overskotsflytting er derimot langt større når det kjem til digitale tenester og plattformar, og innteningsmodellar knytt til denne typen verksemd. Det er fordi det eksisterande regelverket gjev eit land skattleggingsrett på eit føretak om føretaket har «fast driftsstad» der, ein definisjon som førebels er knytt til det å vere fysisk til stades med tilsette, kontor, fabrikkar og/eller butikkar. Eit føretak med ein digital forretningsmodell kan derimot ha mange millionar brukarar og kundar i eit land utan å vere fysisk til stades der.

Vi kan bruke Spotify som eit døme på korleis dette går til. Spotify har i seinare år hatt ein enorm vekst av brukarar i Latin-Amerika. Per mars 2019 hadde føretaket knappe 50 millionar aktive brukarar kvar månad i regionen (Ingram 2019). Spotify har derimot ikkje ein einaste tilsett på heile kontinentet, men driv verksemda si (mellom anna sal av abonnement og annonsering, samt teknisk drift) frå eit lite kontor i Miami, USA, med berre 12 tilsette. Latin-amerikanske land har difor svært avgrensa moglegheit til å skattlegge denne verksemda under det internasjonale regelverket som gjeld i dag. For nokre tiår sidan fungerte musikkbransjen slik at sal av musikk skjedde i form av fysiske plater (vinyl, kassett eller CD) selde frå fysiske butikkar i dei enkelte landa, slik at varene også kunne tollast ved innføring til landet. Endringar i denne eine bransjen er eit godt døme på korleis og kvifor digitale forretningsmodellar er ein såpass stor utfordring for det internasjonale regelverket for selskapsskatt, og ein reell trugsel mot skatteinntekter frå næringslivet etter kvart som fleire bransjar blir meir digitale. Regelverket er laga for ei verd der det å ha omfattande verksemd, verdiskaping og sal i ein jurisdiksjon var knytt til å vere fysisk til stades der.

Facebook kan ha titals millionar brukarar i eit land utan å ha ein einaste dataserver eller berre få tilsette innanfor landet sine grenser. Alle Uber sine betalingar skjer via ein app som er registrert i Nederland, og går ikkje via ein bankkonto i landet der køyreturen har funne stad. Sjåførane til Uber er også sjølvstendig næringsdrivande, så føretaket betaler heller ikkje arbeidsgivaravgifter for dei. Det finst mange slike døme, som med jamne mellomrom tiltrekker seg avisoverskrifter og politisk harme, også her i Noreg.

I tillegg til at sal av digitale tenester ikkje krev fysisk nærvær, er også kapitalen til digitale føretak i hovudsak immateriell – verdiane ligg ikkje i fabrikkar eller laboratorium, men i merkevarer, kundedata og patenterte algoritmar. Desse immaterielle eigedelane kan føretak i dag enkelt registrere i dei jurisdiksjonane som er mest gunstige med omsyn til skatt. Digitale føretak kan difor lett – og ikkje minst lovleg – unngå regelverket gjennom å bokføre sal gjennom skatteparadis, og registrere sine immaterielle eigedelar som ei merkevare i same type land, og slik skulde svært lite skatt til landa der dei har mesteparten av sine brukarar.

I internasjonale skattedebattar har det lenge vore ein konflikt mellom land der eit multinasjonalt føretak er heimehøyrande («home jurisdiction»), og land der føretaket hentar ut råvarer og har mykje av arbeidskrafta si («source jurisdiction»). Kva land som skal ha rett til å skattlegge kor mykje av overskotet, er ein vedvarande konflikt mellom utviklingsland og rike land, til dømes i utvinningsindustrien. Når det gjeld digitalskatt er det derimot ofte ei spenning mellom «marknadsland», eit land der føretaket har mange kundar og brukarar, og «heimlandet» til føretaket. Denne konflikten går gjerne også mellom rike land, som vi såg i tilfellet med Frankrike og USA. Digitalisering fører med andre ord ein annan faktor inn i diskusjonen om kva for land som skal ha rett til å skattlegge multinasjonale føretak.

Regionale og nasjonal tiltak – omsetjingsavgifter

I tillegg til internasjonalt reformarbeid er det mange land som vurderer, har vedtatt og sett i verk eigne tiltak. Sør-Korea, Ungarn og India innførte allereie i 2014 og 2016 tiltak som fører ulike digitale tenester inn i deira regelverk for meirverdiavgift, til dømes formidling av overnatting og transport (som Expedia og Airbnb) og strøymetenester (som Netflix). Desse er innført som permanente tiltak, medan andre har innført omsetjingsavgifter som er eksplisitt tenkt som midlertidige tiltak fram til nye internasjonale reglar kjem på plass.

Frankrike og Tyskland la i 2018 fram eit forslag på EU-nivå om ein digital omsetjingsavgift på 3 % som skulle vere retta mot dei største digitale føretaka (med meir enn 750 millionar euro i omsetjing). Landa lukkast ikkje å få til semje blant EUs medlemmer, og forslaget vart trekt tilbake i desember 2018. «Vi har nådd grensa for kva vi kan få til med ein regel som krev semje blant alle EU sine medlemmar», uttala ein oppgitt skattekommisjonær for EU, Pierre Moscovici. Finansministeren i Frankrike uttala at det no var naudsynt å styrke europeisk suverenitet i møte med dei «digitale gigantane», «som no er like mektige som suverene statar» (The Economist 2018).

11. juli 2019 vedtok Frankrike ein nasjonal skatt som var utforma på same måten som EU-forslaget: ei 3 % omsetjingsavgift på digitale tenester frå dei største tech-føretaka, dei med meir enn 750 milliardar euro i årleg omsetjing globalt og meir enn 25 milliardar euro i Frankrike. Skatten vart i tillegg innført med tilbakeverkande kraft frå 1. januar 2019. Frankrike estimerer at skatten vil treffe om lag 30 føretak, der fleire er amerikanske, og er venta å hente inn om lag 400 millionar euro i året til skatteetaten. President Trump og USA er ikkje uventa misnøgde med den nye skatten, og hausten 2019 byrja det amerikanske finansdepartementet ein utgreiingsprosess for å avgjere om den nye franske skatten kvalifiserer til handelspolitiske mottiltak i form av straffetollar på franske varer (BBC 2019). Tech-føretaka sjølve uttrykte djupt misnøye mot det dei såg på som ei diskriminerande avgift, og vitna samla i høyringane til det amerikanske finansdepartementet i august 2019. Under G7-toppmøtet den 26. august fekk Trump pressa fram ein avtale med president Macron, der Frankrike gjekk med på å betale tech-gigantane tilbake det eventuelle mellomlegget som kjem mellom det dei må betale med den nye omsetjingsavgifta, og det dei kjem til å måtte betale om OECD-forhandlingane fører til semje om nye reglar (Wingrove og Fouquet 2019).

I statsbudsjettet sitt hausten 2018 lanserte den britiske regjeringa ei 2 % omsetjingsavgift på inntekter frå søkemotorar, sosiale medieplattformar og marknadsplattformar, og ville med det råke føretak med meir enn 500 millionar pund i årleg omsetjing globalt. Dåverande finansminister Phillip Hammond understreka at dette var eit mellombels tiltak i påvente av nye internasjonale reglar, men at Storbritannia ikkje lenger kunne vente på dei «smertefullt treige» framstega i diskusjonane om internasjonale løysingar (Neate 2018). Skatten var planlagd å tre i kraft i april 2020, men over våren og sommaren 2019 vart det klart at USA kom til å stille som eit vilkår for ein ny handelsavtale med Storbritannia etter brexit 31. oktober 2019 at digitalskatten vert fjerna, trass i at statsminister Boris Johnson har uttala støtte til skatten (Buncombe og Rahim 2019). Liknande avgifter er anten vedtatte eller under handsaming i parlamentet i fleire andre europeiske land, som Italia, Frankrike og Austerrike (Faulhaber og Dollar 2019). Det står att å sjå om USA vil reagere på same vis.

Reformprosessen i OECD

I OECD har løysinga på skattlegging av digital verksemd vore eit omstridd tema som var utsett heilt til slutt in det ti år lange BEPS-prosjektet til OECD, og sluttdato har allereie vorte utsett fleire gonger. I februar 2019 kom endeleg eit forslag til moglege løysingar for ein «digitaliserande økonomi», som er omgrepet OECD nyttar (OECD 2019). Forslaget er organisert under to «pilarar». Pilar 1 omfattar tre alternative forslag til nye allokeringsreglar – altså kva land som har rett til å skattlegge ulike mengder av overskotet til eit multinasjonalt føretak. Medan dei tre alternative løysingane er ulike på visse punkt, har dei det til felles at dei vil fordele skattleggingsrett på delar av overskotet frå eit føretak til såkalla «marknadsland», land der eit føretak har kundar og/eller brukarar. OECD introduserer eit heilt nytt prinsipp i det internasjonale skatteregelverket – taxable digital presence. Om eit føretak har sterkt digitalt nærvær i eit land, vil føretaket også vere skattepliktig der for deler av overskotet sitt, uavhengig av fysisk nærvær. I tabell 1 er dei tre alternativa skisserte.

Tabell 1.

Forfattar si vurdering av dei tre alternative forslaga under pilar 1

TRE ALTERNATIV«User participation»«Marketing intangibles»«Significant economic presence»
Kva går forslaget ut på?Delar av overskotet blir skattepliktig i land der føretaket har brukarar. Delar av overskot frå «marketing intangibles» blir skattepliktigOmdefinere omgrepet «økonomisk nærvær» til å fange inn digital verksemd.
Kva vil det gjelde?Sosiale medium, søkemotorar og nettbaserte marknadsplassar«Marketing intangibles» er definert som merkevare, brukardata, brukarlister.Alle typar verksemder
Fordelingsprinsipp«Residual non-routine profit split»Ikkje avgjort, men formelbasert er eit av alternativa.Ikkje avgjort, men foreslått som ei vekting av ulike faktorar.
Hovudland som står bak forslagetStorbritanniaUSAIndia

Dei tre alternativa har det til felles at dei vil gje «marknadsland» ein rett på å skatte delar av overskotet som desse landa ikkje i dag har. Her ligg også kjelda til det kontroversielle ved desse forslaga. Medan mykje av resten av BEPS-prosjektet har dreia seg om å avgrense overskotsflytting og skatteunndraging, vil digitalskatt i større grad innebere å ta skatteinntekter frå eit land og gje til eit anna. Land som Singapore og Sveits vil truleg tape på alle desse tre alternativa, og har gitt uttrykk for at dei vil motarbeide pilar 1 (Law360 2019). Dynamikken endrar seg då frå eit prosjekt der dei fleste land (med unntak av skatteparadisa) har interesse av reform, til ein prosess der det er vinnarar og taparar også mellom andre medlemmar av OECD. Der marknadsland kan tene i skatteinntekter frå nye fordelingsreglar, kan land der dei multinasjonale føretaka «høyrer heime», miste den retten dei i dag har til å skattlegge heile overskotet.

Pilar 2 i OECD-forslaget handlar om å hindre overskotsflytting til lågskattland gjennom å innføre ein «minstesats» for føretaksskatten. Dersom eit føretak flyttar overskot frå eit høgskattland til eit land med ein føretaksskatt under den OECD-definerte minstesatsen, vil retten til å skatte falle tilbake til det landet som føretaket flytta pengar ut ifrå. OECD kallar dette «tax back», å ta skatten tilbake. OECD har enno ikkje konkretisert forslaget ved å talfeste denne minstesatsen.

Verken pilar 2 eller dei tre alternativa under pilar 1 er så langt lagt fram i detalj. Tolv arbeidsgrupper er blitt sett ned i OECD for å utarbeide forslaga, og i løpet av hausten 2019 er det venta at OECD skal kome med eit «Economic Impact Assessment» som skal gjere både medlemslanda i Inclusive Framework og andre utanforståande betre i stand til å vurdere styrkane og svakheitene ved dei ulike forslaga og kven sine interesser som er best tent med ulike løysingar. Det er fleire store spørsmål som enno ikkje er avklarte, som om den nye skattleggingsretten skal gå på kundar og/eller brukarar, kor mykje av overskotet som skal fordelast etter nye reglar, og kva fordelingsprinsipp denne fordelinga skal følgje, eller om det skal vere ein terskel for aktiviteten føretaket må ha i eit land, før ei ny skatteplikt blir utløyst.

Medan det primært har vore skatteparadisa som har hatt noko å tape i BEPS-prosessen så langt, er det i denne runden også store og langt mektigare land som risikerer å miste inntekter under dei foreslåtte regelendringane. Difor er det naturleg nok større politisk konflikt rundt digitalskatt enn det har vore så langt i OECDs arbeid. Høyringsrunden i mars 2019 var også den mest omfattande OECD nokon gong har hatt, med over 400 skriftlege høyringsinnspel og to fulle dagar med høyringar i Paris. I desse høyringane var det ikkje semje om kva for eit forslag som var best eller mest praktisk, heller ikkje blant forskarar og tekniske ekspertar. Arbeidsgruppene i OECD har difor jobba med å utgreie alle alternativa, og det er knytt stor spenning til om landa lukkast i å bli samde om eit av alternativa.

Er dette i utviklingsland sine interesser?

Ei av årsakene til at OECDs skatterefomprosess skjer i Inclusive Framework, med 134 medlemsland, er for å gje utviklingsland og andre land som ikkje er medlemmar av OECD, større påverknad på det nye regelverket. Men vil dei nye skattereglane vere i utviklingsland sine interesser? Utviklingsland er tradisjonelt gjerne «kjeldeland», det vil seie at dei har utvinningsindustri og eksporterer råvarer, og regelendringar som vil gje større skattleggingsrett til marknadsland, kan resultere i at somme utviklingsland, særleg dei som ikkje har stor befolkning, kan ende opp med færre skatteinntekter frå multinasjonale føretak enn det dei har i dag. Joy Ndubai (2019) frå ActionAid skriv at det er viktig at OECD-forslaget ikkje resulterer i at utviklingslanda tapar skatteinntekter, til dømes ved at ein større del av inntektene av utvinningsindustri i utviklingsland blir skattepliktig i marknadsland (i nord) heller enn kjeldeland (i sør). Det rår difor uvisse om dei nye reglane OECD foreslår, vi tene interessene til utviklingsland. Ndubai argumenterer også for at det er viktig at nye reglar vert enkle å innføre og handheve, og ikkje vil krevje omfattande administrative ressursar hjå skattestyresmaktene i land der desse allereie er knappe og hardt pressa. Skattemyndigheitene i utviklingsland har allereie utfordringar med handsaminga av det etter kvart svært komplekse internprisingsregelverket som OECD har utvikla for å hindre overskotsflytting. Forhandlingane i OECD er ikkje offentlege, og det er vanskeleg for media og sivilsamfunn å få innsyn i kor konfliktlinene ligg, og kva for koalisjonar som dannar seg rundt ulike alternativ.

Skattens politikk – motstridande interesser og maktkamp i G20

Det som gjer denne prosessen særleg interessant, er at interessefellesskapa og ‑motsetnadane går på tvers av dei koalisjonane ein vanlegvis ser i internasjonale fora, det Christensen og Hearson (2019) kallar «den nye politikken» rundt skatt. Under G20-møtet i Japan våren 2019 støtta både Kina og USA same forslag, to land som ofte er på ulik side i internasjonale økonomiske spørsmål, særleg når det gjeld handel. Dei skandinaviske landa vil moglegvis heller ikkje ha felles interesser her, sjølv om ikkje alle land har offentleggjort kvar dei står. Sverige er heimland til fleire såkalla «unicorns», tech-føretak med ein marknadsverdi på meir enn 1 milliard dollar. Det vil difor ikkje vere i Sverige si interesse å endre regelverket i retning av å gje meir skatteplikt til desse føretaka i marknadsland heller enn i Sverige.

Vil utviklingsland få sine interesser representert? OECD sin BEPS-prosess møtte i byrjinga omfattande kritikk for at ikkje utviklingsland var representerte i ein prosess der internasjonale reglar vart utforma, reglar desse landa kjem til å måtte følgje. I møte med denne kritikken oppretta OECD eit utvida policy-forum, kalla «Inclusive Framework», der også land som ikkje var OECD-medlemmar, fekk vere med. Per 2019 var det 134 land her. Likevel er det slik som det ofte er i internasjonal politikk: Det er dei mektigaste landa som gjerne får siste ord.

Kina og USA ser no ut til å tre fram som allierte i spørsmålet om skattlegging av digitale føretak, samstundes som desse landa står i ein stor handelskonflikt. Årsaka er at Kina allereie har fire store tech-føretak, som Alibaba, Baidu og JD, og kinesiske styresmakter legg til rette for vidare internasjonal satsing hjå sine føretak. Tencent er allereie verdas sjuande mest besøkte nettstad, og Weibo har ein halv milliard brukarar utanfor Kina. Til skilnad frå mange rikare land er føretaksskatten ein relativt stor del av samla skatteinntekter i Kina (og inntektsskatt relativt liten), og dette er endå ein grunn til at Kina ikkje vil vere interesserte i å dele skatteinntekter frå desse føretaka med andre land.

Avsluttande refleksjonar

OECD-prosessen med å reformere skattesystemet har kome eit godt stykke på veg sidan det vart sett i gang for ti år sidan. Ei av dei store utfordringane som står att, er korleis ein kan endre reglane slik at dei betre fangar opp overskot frå digitale innteningsmodellar. Fleire forslag som vil gje «marknadsland» rett til å skattlegge overskot, er oppe til vurdering, men det er stor usemje og interessemotsetnader mellom landa som skal kome til semje. Frustrasjonen over kor lang tid prosessen tek, har ført til at fleire EU-land har vedtatt eller innført nasjonale tiltak, som har vekt harme hjå landet som i dag er heim til dei store tech-føretaka. 2019 og 2020 blir kritiske år for digitalskatten, og om ikkje OECD kjem i mål, vil truleg mange fleire land følgje i Frankrike sine fotspor.

Referanseliste

Asquith, Richard. 2019. «China and the US: Unexpected Bedfellows in Global Digital Tax Wars». Accounting Today, 21. august. Tilgjengeleg på https://www.accountingtoday.com/opinion/china-and-the-u-s-unexpected-bedfellows-in-global-digital-tax-wars.

BBC. 2019. «Trump Threats to Tax French Wine Completely Moronic, Minister Says». 30. juli. Tilgjengeleg på https://www.bbc.com/news/world-europe-49168687.

Buncombe, Andrew og Zamira Rahim. 2019. «Brexit: Trump Administration ‘Tells Boris Johnson to Drop Tax on Tech Giants’ to Secure Trade Deal». The Independent, 2. august. Tilgjengeleg på https://www.independent.co.uk/news/uk/politics/uk-us-trade-deal-tax-corporations-tech-trump-boris-johnson-facebook-amazon-google-a9037581.html.

Christensen, Rasmus Corlin og Martin Hearson. 2019. «The New Politics of Global Tax Governance: Taking Stock a Decade After the Financial Crisis». Review of International Political Economy 26 (5): 1068–88. https://doi.org/10.1080/09692290.2019.1625802.

De Beers Consolidated Mines Ltd V. Howe, Surveyor of Taxes: HL 1906. Dommen kan lesast i sin heilskap på https://library.croneri.co.uk/cch_uk/btc/5-tc-198.

European Commission. 2016. «State Aid: Ireland Gave Illegal Tax Benefit to Apple Worth up to €13 Billion». Tilgjengeleg på https://europa.eu/rapid/press-release_IP-16-2923_en.htm.

Faulhaber, Lillian og David Dollar. 2019. «France is Not Alone in its Plan to Tax Tech Giants». Brookings Podcast, 19. august. Tilgjengeleg på https://www.brookings.edu/podcast-episode/france-is-not-alone-in-its-plan-to-tax-tech-giants/.

Hearson, Martin. 2019. «Africa Responds to the Inclusive Framework’s Digital Tax Agenda». ICTD, 7. august. Tilgjengeleg på https://www.ictd.ac/blog/africa-responds-to-the-inclusive-frameworks-digital-tax-agenda/.

Ingham, Tim. 2019. «Spotify is Still Adding More Users». Music Business Worldwide, 12. august. Tilgjengeleg på https://www.musicbusinessworldwide.com/spotify-added-more-users-in-europe-and-north-america-last-quarter-than-it-did-in-asia-the-middle-east-and-africa-combined/.

Law360 (2019) «OECD Must Allow Countries Their Own ‘Policy Mix’, Singapore Says», Law360, 29.juli. Tilgjengeleg på https://www.law360.com/articles/1183777, sist besøkt 9.10.19.

Ndubai, Joy. 2019. «The Global Debate on Taxing the Digital Economy – How do African Countries Stand to Benefit». International Centre for Tax and Development blog, 14. august. Tilgjengeleg på https://www.ictd.ac/blog/global-debate-taxing-digital-economy-african-countries-benefit/, sist besøkt 22.8.19.

Neate, Rupert. 2018. «Hammond Targets US Tech Giants with ‘Digital Services Tax’». The Guardian, 29. oktober. Tilgjengeleg på https://www.theguardian.com/uk-news/2018/oct/29/hammond-targets-us-tech-giants-with-digital-services-tax, sist besøkt 22.8.19.

OECD. 2019. «Addressing the Tax Challenges of the Digitalisation of the Economy». OECD Public Consultation Document, 13. februar. Tilgjengeleg på https://www.oecd.org/tax/beps/public-consultation-document-addressing-the-tax-challenges-of-the-digitalisation-of-the-economy.pdf.

Setser, Brad. 2019. «$500 Billion in Dividends out of the Double Irish with a Dutch Twist (with a bit of Help from Bermuda)». Council of Foreign Relations Follow the Money, 12. august. Tilgjengeleg på https://www.cfr.org/blog/500-billion-dividends-out-double-irish-dutch-twist-bit-help-bermuda.

The Economist. 2018. «The European Union Struggles to Extract More from Tech Firms». 6. desember. Tilgjengeleg på https://www.economist.com/business/2018/12/08/the-european-union-struggles-to-extract-more-from-tech-firms.

Valero, Jorge (2019) «EU to retaliate if Trump slaps tariffs on wine». Euroactive, 24. august. Tilgjengeleg på https://www.euractiv.com/section/global-europe/news/eu-to-retaliate-if-trump-slaps-tariffs-on-french-wine/, sist besøkt 8.10.19.

Wingrove, Josh og Helene Fouquet. 2019. «Macron Says Deal Struck With U.S. on Taxing Tech Giants». Bloomberg, 26. august. Tilgjengeleg på https://www.bloomberg.com/news/articles/2019-08-26/macron-says-deal-struck-with-u-s-on-taxing-tech-giants, sist besøkt 27.8.2019.

Idunn bruker informasjonskapsler (cookies). Ved å fortsette å bruke nettsiden godtar du dette. Klikk her for mer informasjon